12 آگوست 2020
آگوست 12, 2020

شما پیر نمی‌شوید اگر …

0 دیدگاه

شما پیر نمی‌شوید اگر …

زگهواره تا گور دانش بجوی؛ این تنها یک شعر نیست، یا یک نصیحت که بشنوی و سر تکان دهی و بگویی ای بابا، از ما که دیگه گذشته ! این روزها علم ثابت کرده است که مطالعه برای سالمندان در هر زمینه‌ای که باشد خصوصا برای ارتقای دانش و سلامتی آنان، می‌تواند نقش مهمی در زندگی سالمندان داشته باشد.

آنها که مطالعه می کنند کمتر افسرده می شوند و به دام خیالات بیهوده می افتند، مغزشان فعال می ماند و همیشه چیزی برای گفتن دارند. اغلب این افراد مطالبی درباره سلامتی و اصول بهداشت در سنین سالمندی را نیز در برنامه ثابت مطالعاتی خود دارند.

همه ما پروفسور حسابی را به یاد داریم که تا آخرین دم حیات هشیار و دانا بود، بسیاری دیگر از اندیشمندان و محققان و استادان دانشگاهی نیز به همین منوال به حیات خود ادامه می دهند.

وقتی مطالعات جنبه ادامه تحصیل می یابد یا شکل هدفمند پیدا می کند موضوع بازهم مهم تر می شود.

بازنشستگانی که به مطالعات خود ادامه می دهند و در زمینه های علمی، آموزشی و یادگیری مطالب جدید فعالیت می کنند سطح بالایی از توانمندی های شناختی خود را حفظ می کنند.

در مجموع یافته های پژوهشی نشان داده است که بزرگسالی و سالمندی ضرورتا با افت هوش همراه نیست.

برخی تناقضات موجود در یافته های حاصل ممکن است ناشی از تفاوت های فردی بین بزرگسالان و سالمندان باشد.

به عنوان مثال سالمندانی که زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، هنری و علمی فعال تری دارند تا نود سالگی یا گاهی بیشتر نیز افتی از نظر هوشی از خود نشان نمی دهند.

براساس تحقیقات و شواهد افراد مسن در بعضی جنبه های حل مساله یا مهارت های شناختی برترند و نام این برتری در بسیاری از فرهنگ ها با اصطلاح پیر خردمند بیان شده است.

قابل ذکر است که در طول تاریخ افراد زیادی در سنین بالا خلاقیت و نبوغ از خود نشان داده اند:

-گاندی در اواخر هفتاد سالگی رهبری نهضت سیاسی در هند را به عهده داشت.

-گوته اثر جاودانه خود به نام فاوست را در هشتادودو سالگی به اتمام رساند.

-ساراماگو در 70 سالگی به خاطر نوشتن رمان کوری موفق به دریافت جایزه نوبل شد، برنارد شاو نمایشنامه معروف خود ژاندارک را در 92 سالگی نوشت و سوفکل نمایشنامه ادیپ شهریار را در 70سالگی و نمایشنامه الکترا را در 90 سالگی کامل کرد.

روانشناسان معتقدند وقتی پیر می شویم قدرت کنترل خود را بر شرایط و محیط از دست می دهیم و این سبب می شود که احساس افسردگی کنیم. اما مادام که چیزی می آموزیم، داریم واژه ها را تسخیر می کنیم و عصاره آنها را که مفاهیم باشد به دست می آوریم و این هم حس خوشایندی به ما می دهد و هم تصویری از یک فرد مقتدر و توانا را به دیگران نشان می دهد

همیشه مقتدر

تصویری که من از مادر بزرگ به یاد دارم بیش از همه جنبه های زندگی او تصویر زنی است که با کتابی قطور در دست تاریخ را ورق می زد و لحظه های تنهایی خود را بی این که نیازمند کسی باشد سر می کرد.